7.6.12

Felices para sempre

Cando remata o día,
algunha vez bailamos
no corredor da casa.
                                                                                                                                                         Collidos dunha man,
imaxinamos que a rúa e o tráfico
son músicas sinfónicas,
que o delantal é unha capa de príncipe,
o pixama un vestido de princesa,
e os calcetíns de osiños,
zapatos de cristal.
                                                                                                                                                        Despois, xuntos, cepillamos os dentes
fronte a un espello máxico,
pechamos ben as portas do castelo,
e durmimos cubertos cunha manta de estrelas.
                                                                                                                                                           Porque xa descubrimos o segredo
dos días que virán,
e aprendemos a arte de vivir
felices para sempre.



1 comentario:

inma dijo...

É ben fermoso; Berta, encántame, deixa un sabor moi doce.