22.10.11

NIRE AITAREN ETXEA, de Gabriel Aresti ("A casa de meu pai", de Gabriel Aresti) 1963

Defenderei
a casa de meu pai.
Contra os lobos,
contra a seca
contra a usura,
contra a xustiza,
defenderei
a casa
de meu pai.

Perderei
o gando,
os campos,
os piñeirais;
perderei
os intereses,
as rendas,
os dividendos,
mais defenderei a casa de meu pai.

Quitaranme as armas
e coas mans defenderei
a casa de meu pai;
cortaranme as mans
e cos brazos defenderei
a casa de meu pai;
deixaranme
sen brazos,
sen hombros
e sen peito,
e coa alma defenderei
a casa de meu pai.

Morrerei,
perderase a miña alma,
perderase a miña prole,
mais a casa de meu pai
seguirá
en pé.


2 comentarios:

Concha dijo...

Ben traído este poema! Ademais, serviu para lembrarme un libro de Marilar Aleixandre que hai varios cursos lles propuxen aos meus alumnos como lectura e que trataba o tema de ETA: Rúa Carbón. Nalgún momento da obra, a protagonista da historia le "A casa do meu pai".

confabularionovo dijo...

:)

Hai unha peli de Coronado que tamén se chama así en referencia ao poema. A peli non é gran cousa pero déixase ver.